De voorspellende waarde van schadeverleden én bedrijfsbeleid

Het gros van de Risk & Insurance managers in Nederland ziet weinig voorspellende waarde in het schadeverleden van een bedrijf of branche voor toekomstige schades. Toch kan het genereren van kwalitatief betere statistieken op basis van meer data de ontwikkeling van goed bedrijfsbeleid enorm ondersteunen, betoogt Tom de Nooij, managing partner bij Riskonet.

15 August


Ik maakte onlangs een discussie mee over het schadeverleden van organisaties tijdens een recent NARIM-congres. De uitkomst leek al snel vast te staan, want deelnemers waren het roerend eens: het verleden in schades biedt geen garanties voor de toekomst! Want wat zegt het immers, als verzekeraar A meerdere bedrijven uit eenzelfde sector in zijn portfolio heeft die tien jaar lang geen enkele schade wegens bedrijfsbrand hebben geclaimd? Als verzekeraar B zich vervolgens op dezelfde, ogenschijnlijk lucratieve markt stort, kan deze zomaar elk jaar een serieuze bedrijfsbrand voor de kiezen krijgen, met grote schades!

 

Betekent een zonnig schadeverleden bij een bepaalde sector in Nederland dat de risico’s bij een bedrijf uit die sector gering zijn? Of hanteren deze bedrijven wellicht een slim en verstandig risicobeleid en investeren zij op grote schaal in de juiste brandbestrijdingsinstallaties? Statistieken over schadeverleden kunnen uiterst misleidend zijn!

 

Toch zou ik graag zien dat we meer aandacht aan de statistieken gaan geven. De data bevatten immers lessen over specifieke terreinen waar gevaren en risico’s kennelijk groter zijn. Bijvoorbeeld over branches waar zich vaker dan gemiddeld bepaalde incidenten voordoen, of waar preventie- of bestrijdingsacties onvoldoende effect lijken te hebben. Ik denk dat het beeld dat we van de praktijk hebben nog niet compleet en diepgaand genoeg is. Ook niet bij verzekeraars; zij krijgen alleen dat deel van de incidenten onder ogen waarop een claim wordt ingediend. De gevallen die niet boven de eigen risicogrens uitkomen, blijven onbelicht.

 

Ik vind het nog altijd jammer dat eerdere initiatieven zijn verzand om de operationele praktijk van de brandweerkorpsen nauwkeurig te documenteren. We zouden veel kunnen opsteken van de data over inzet van mensen en materieel en over het effect daarvan op het beperken van brandschade. Kennis kan en moet de ontwikkeling van risicobeleid voeden. Daarom zou ik er ook groot voorstander van zijn als de data over incidenten en schade niet alleen per land, maar voor heel Europa of voor de hele westerse wereld zouden worden samengebracht. De schat aan informatie kan waardevolle inzichten bieden waar risk & insurance managers goed werk mee kunnen verrichten. Zo is de stelling ‘schadeverleden voorspelt toekomstige schades’ inmiddels met een volmondig ja te beantwoorden. Het verleden kan wel degelijk een goede indicatie geven van de gevaren en de risico’s.

 

Wat kunnen we met al die data? Risicobeleid ontwikkelen bij bedrijven en verzekeraars. We kunnen ervoor zorgen dat we fouten niet herhalen. Analyse van de data kan zicht geven op veel voorkomende oorzaken. Zo kunnen we blinde vlekken in het licht zetten en ‘best practices’ identificeren. Het helpt ons allemaal om verstandig bedrijfsbeleid op te zetten waarin we juist extra energie steken in zwakke plekken, om zo toekomstige schade te voorkomen.

 

Dat brengt mij op die andere stelling die op het NARIM-congres aan bod kwam, namelijk ‘bedrijfsbeleid voorspelt toekomstige schades’. Wie z’n huiswerk doet, wie met een ‘open mind’ naar alle gevaren, risico’s en maatregelen kijkt, heeft wel degelijk invloed op toekomstige schades, met name op het verkleinen en zelfs het elimineren ervan. Als statistieken ons leren dat elektrische installaties in bepaalde branches een grote rol spelen bij het ontstaan van brand, dan kunnen we daar iets mee. Wat kan er misgaan, wat zijn de scenario’s en hoe kunnen voorkomen dat die realiteit worden? Risico = kans x effect! Verklein de kans en je doet goede zaken. En als dat niet kan, concentreer je dan op maatregelen om het effect te beperken.

 

We hebben dus met bedrijfsbeleid wel degelijk invloed op het ontstaan van toekomstige schades. Al vind ik ook dat het meer moet zijn dan alleen een kille, cijfermatige optel- of vermenigvuldigingsexercitie. Ik sprak pas een bedrijfsdirecteur die het risicobeleid van zijn organisatie goed op orde had. Maar hij had ook goed door dat alle maatregelen weinig waard zijn als zijn mensen de veiligheidscultuur niet delen, bijvoorbeeld door elkaar scherp te houden bij handhaving van het niet-rokenbeleid. We namen de proef op de som en wandelden samen met een rokende sigaret door het bedrijfspand. Niemand die ons op die sigaretten aansprak. “Wat zou ik graag hebben gewild dat – bijvoorbeeld – een schoonmaker zonder aarzelen een emmer water over ons en onze sigaretten had uitgestort. Dat zou ik een geweldige cultuuractie hebben gevonden”, sprak de directeur.

 

De boodschap: ja, we kunnen met goed beleid toekomstige schades voorspellen en voorkomen. Maar we moeten de softe factoren – zoals cultuur – niet vergeten. Ik merk dat dat nog lang niet vanzelf gaat. Bij veel organisaties ziet het management het belang niet in, wordt een bewustwordingscampagne voor veiligheid als franje gezien. Terwijl het in het grote geheel een zeer bepalende factor is. Zoals iemand anders het eens zei: ‘culture eats risk management strategies for breakfast’. Daar sluit ik mij volledig bij aan.

 

Tom de Nooij, Managing Partner bij Riskonet